de hypotheek. Elke bonus naar een reparatie. Elke zondagmiddag besteedde ik aan schuren, verven, meten, schoonmaken, sparen.
Het was niet zomaar een huis. Het was de eerste plek in mijn leven waar niemand me kon vertellen dat ik te veel ruimte innam.
Tijdens het diner zat Pa aan het hoofd van de tafel in een groene trui die mijn moeder voor hem had gekocht. Hij had al wijn ingeschonken voor iedereen behalve mij, omdat hij wist dat ik zelf reed.
“”Drink je nog steeds niet?”” vroeg hij.
“”Ik moet overmorgen
“Bij het kerstdiner hoorde ik mijn ouders mijn appartement van €350.000 aan de familie van mijn zus geven zonder het mij te vragen. Ik klapte en glimlachte. Toen verkocht ik het vóór oud en nieuw en verdween. In de ochtend stond er op mijn telefoon: “”79 gemiste oproepen.””
